Zapisz swoję ulubione piosenki Edyty Gepperd

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Siedzę na twardym krześle

W największym świata teatrze

Patrzę i oczom nie wierzę

Nie wierzę, ale patrzę



Przede mną mroczna scena

Nade mną wielka kurtyna

A przedstawienie zaraz się zacznie

Codziennie się zaczyna



Tragiczni komedianci

Od tylu lat ci sami

Niepowtarzalne stworzą kreacje

Zamieniając się znowu rolami



Ten, który dziś gra króla

Do wczoraj nosił halabardę

A jutro będzie tylko błaznem

Prawa tej sceny są twarde



Premiera za premierą

Pomysłów nie zabraknie

Publiczność zna ich wszystkie sztuczki

A jednak cudów łaknie



Po każdej plajcie antrakt

A po nim znów premiera

I jeszcze większa plajta

A teatr nie umiera



Siedzę na twardym krześle

w największym świata teatrze

Patrzę i oczom nie wierzę

Nie wierzę, ale patrzę



A obok mnie w milczącym tłumie

w cieniu tej wielkiej sceny

Artyści cisi i prawdziwi

Artyści niespełnieni



Nie zagram w tym teatrze

Nie przyjmę żadnej roli.

A serce, a co z sercem

A niech tam sobie boli



I każdy nowy sezon

Niech będzie jak pokuta

Stąd przecież wyjść nie można

Więc siedzę jak przykuta



Do tego właśnie miejsca

W największym świata teatrze.

Patrzę i oczom nie wierzę

Nie wierzę, ale patrzę

Pode mną smutna ziemia

Nade mną nieba kurtyna

Więc czekam aż Reżyser Niebieski

Ogłosi wielki finał.



Nie wierzę, ale patrzę





  



Przez pole szliśmy ja i ty

Przez trawy przez zielone

Niebieski szalik dałeś mi

Kupiłeś mi pierścionek



Pierścionek szczerozłoty jest

Z jedwabiu modry szalik

A ty gdzieś pojechałeś sam

Zniknąłeś mi w oddali



Pociągiem odjechałeś stąd

Płynąłeś statkiem bystrym

Przy mym okienku stoję wciąż

I czekam na twe listy



Pocztylion mija mnie co dzień

Siwiutki już staruszek

Nie kręci głową nie ma nic

i wciąż się smucić muszę



Przed Bogiem i przed ludźmi

W kąt chowam się chyłkiem cicha

I czuję coś się we mnie rwie 

Coś więdnie i usycha



Przez pole szliśmy ja i ty

Przez trawy przez zielone

Niebieski szalik dałeś mi

Kupiłeś mi pierścionek



Przy mym okienku stoję wciąż

i czekam... na twe listy





  



Wciąż mówisz o miłości

To jakoś głupio brzmi

Mów ze mną o tym prościej

Co masz powiedzieć mi.



To dla mnie nie nowina

Ta cała miłość twa

Bo na cóż jest dziewczyna

Taka, jak ja.



Ja jestem tylko po to, żeby kochać mnie

To się o mnie wie i nic więcej

To już natura taka, to nie żaden grzech

Mnie samej czasem śmiech i nic więcej.



Kto jest silniejszy

Niech przyjdzie, niech mnie ma

Kto przyjdzie słabszy

Ten spali się, jak ćma.



Bo ja jestem tylko po to, żeby kochać mnie

I to się o mnie wie i nic więcej.



Bądź sam ze sobą szczery

I powiedz, czego chcesz

Czy chcesz być dla mnie pierwszy

Może ostatni też.



Dlaczego myślą gniewną

Wybiegasz w przód i wstecz

Pocałuj mnie, na pewno

To najważniejsza jest rzecz.



Bo ja jestem tylko po to, żeby kochać mnie

I to się o mnie wie i nic więcej.

To już natura taka, to nie żaden grzech

Mnie samej czasem śmiech i nic więcej.



Kto jest silniejszy

Niech przyjdzie, niech mnie ma

Kto przyjdzie słabszy

Ten spali się, jak ćma.



Bo ja jestem tylko po to, żeby kochać mnie

I to się o mnie wie i nic więcej.