Niech radość do słońca się pnie

Pesymizm zostawmy na dnie

Już Stary Testament choć niezły w nim zamęt

To wprost optymizmem aż tchnie



Miał Dawid metr wzrostu i ćwierć

Lecz duchem był wzniosły jak perć

I z całej swej mocy wyskoczył jak z procy

I z procy Goliata na śmierć



Wieloryb ogromny to ssak

W nim Jonasz więziony rzekł tak

Rzec mogę o farcie jest dom i jest żarcie

Wieloryb to dom żarcie ja



A Mojżesz niemowlę to fakt

Wpadł w wodę lecz płynął na wznak

A u nas choć prorok przytrafia się co rok

To zdarza się że wody brak



To fakt dawniej dłużej żył człek

Sto lat to normalny był wiek

Nie chwalę się wcale lecz ów Matuzalem

Po roku by u nas się wściekł



Czyś mały czy duży

Czyś rybą w kałuży

To co nie jest źle

Bo życie choć gniecie

To znajdziesz w nim przecież

To coś co warto kochać



Raz facet narzekał na rząd

Mówili sąsiedzi to błąd

Radzili sąsiedzi i facet dziś siedzi

Rząd bliżej o widać go stąd



Nie przejmuj się bo co tu kryć

Zawsze przecież może gorzej być

Choćbyś żył nawet dwieście lat

To nie to jest ważne to nie jest ważne

Nieważne jest ile lecz jak







  



Daleko i dawno, w krainie wśród gór

Żyła sobie królewna ze snu 

A wydać ją za mąż chciał ojciec jej - król

I rozkazał ją wezwać na dwór.



Gdy weszła królewna w orszaku stu dam 

Król do niej odezwał się tak: 

Połowę królestwa w posagu ci dam, 

lecz męża wybiorę ci sam.



Mój królu, małżonka nie szukaj mi, nie 

Chociaż wiem, że dać byś wiele mógł 

Bom sercem związana na dobre i złe 

Ze zbójcą z rozstajnych dróg.



Ach, czemu tak mówisz - zapytał król 

Czy rozumu ci w głowie brak 

Z rycerzem zaszczyty czekają cię tu

Dla zbójcy zaś topór i kat.



Mój królu, zaszczytów nie będę nic mieć

Kiedy zwiążę z rycerzem mój los 

Ty go ciągle wysyłasz na wojny, na śmierć 

Za morza, na czele swych wojsk.



A zbójca to zadba o żonę i dom 

I nie zaznam z nim biedy, ni trosk 

On będzie do domu powracał co noc 

I pełen pieniędzy miał trzos.



Ach córko, lecz rycerz mych wrogów precz gna

I skarbami napełnia mój dwór

A zbójca okrada mi własny mój kraj

Który kiedyś się stanie i twój.



Przybyli wtem zbrojni w sto mieczy i dział 

Wrogowie z nieznanych nam stron 

Zabrali królowi to wszystko, co miał 

Królestwo i skarby, i tron.



Posłuchajcie królowie, co sięgacie do gwiazd 

By pół świata dać córkom swym 

Nie bądźcie za bardzo wybredni, bo czas 

rozwiewa królestwo jak dym.