Nie wierz mi moim łzom

Moim słowom gorzkim złym

Gdy użalam się nad sobą

Nie wierz mi



Nie wierz gdy gubię się

W dłuższych wciąż rachunkach krzywd 

Nawet jeśli mnie rozumiesz

Nie wierz mi

Jeśli kochasz mnie naprawdę 

Nie wierz mi



Tyle szczęścia dano nam

Bez zasługi żadnej nad miarę nad stan 

Istnienia cud gwiaździste niebo barwne łąki dni

I miłość która większa jest niż my

I miłość która większa jest niż my



Nie wierz mi kiedy żal 

I zmienia w popiół każdą myśl 

W nieistnienia zimnym mroku

Serce śpi

Nie wierz mi kiedy chcę 

Uciec jak najdalej stąd

Gdy nie umiem być już z tobą

Nie wierz w to

Nie wierz mi nie ufaj mi 

Moim słowom gorzkim złym

Jeśli kochasz mnie naprawdę

Nie wierz mi

Jeśli kochasz mnie naprawdę

Nie wierz mi



Tyle szczęścia dano nam

Bez zasługi żadnej nad miarę nad stan 

Istnienia cud gwiaździste niebo barwne łąki dni

I miłość która większa jest niż my

I miłość która większa jest niż my





  



Przez pole szliśmy ja i ty

Przez trawy przez zielone

Niebieski szalik dałeś mi

Kupiłeś mi pierścionek



Pierścionek szczerozłoty jest

Z jedwabiu modry szalik

A ty gdzieś pojechałeś sam

Zniknąłeś mi w oddali



Pociągiem odjechałeś stąd

Płynąłeś statkiem bystrym

Przy mym okienku stoję wciąż

I czekam na twe listy



Pocztylion mija mnie co dzień

Siwiutki już staruszek

Nie kręci głową nie ma nic

i wciąż się smucić muszę



Przed Bogiem i przed ludźmi

W kąt chowam się chyłkiem cicha

I czuję coś się we mnie rwie 

Coś więdnie i usycha



Przez pole szliśmy ja i ty

Przez trawy przez zielone

Niebieski szalik dałeś mi

Kupiłeś mi pierścionek



Przy mym okienku stoję wciąż

i czekam... na twe listy