Nie wierzę piosence

Niebieski z niej ptak 

Nie wrócisz ty prędzej

Nie prędzej i tak

Nadziei nie więcej

Niż trwania jej nut

No i już po piosence

I już po piosence 

Już smutek jak wprzód



Piosenka ptak tęsknota ptak

Jak ciebie dogonić nie wiedzą jak

Więc tylko wzlot w króciutkie sny

Po większy żal gorętsze łzy



Nie wierzę tęsknocie

Już miesiąc już rok

Kłamała mi co dzień

Że słyszę twój krok

Nie wierzę tęsknocie

Niebieski z niej ptak

Bo gdy zechcesz mój złoty

Bez mojej tęsknoty

Powrócisz i tak



Na krzaku róż już pierwszy szron

Dziś kogoś goniłam nie to nie on

Nie to nie on to znów nie dziś

A przecież mógł naprawdę przyjść



Uwierzę piosence

Uwierzę i tak

Gdy wezmę twe ręce

I spytam no jak

Nie później nie prędzej

Uwierzę i tak 

Bo gdy zechcesz mój złoty

Bez mojej tęsknoty 

Powrócisz i tak





  



W brudnym świcie smutnych miast

Pełnym wiatrów bezlitosnych

Mignie czasem twoja twarz

Jak niepewne tchnienie wiosny

W przystankowy, zmięty tłum

Jakby cisnął ktoś dla żartu

Bzu białego bukiet lub

Same najszczęśliwsze karty



Matką głupich cię nazwali, nadziejo

Ludzie podli, ludzie mali, nadziejo

Choć się z ciebie natrząsają, głośno śmieją

Ty nas jedna nie opuszczaj, nadziejo!

Prowadź nas, nadziejo

W ciemny czas, nadziejo

W mrocznej mgle wyczaruj

Iskrę wiary



Gdy fałszywych fanfar dźwięk

Zgaśnie w dali tak, jak żagiel

I wypełni głuchy jęk

Zakamarki duszy nagie

Gdy już tylko walić w mur

Z dziką pasją pozostaje

Nie rozpaczaj, odłóż sznur

Ona istnieć nie przestaje



Matką głupich cię nazwali, nadziejo

Ludzie podli, ludzie mali, nadziejo

Choć się z ciebie natrząsają, głośno śmieją

Ty nas jedna nie opuszczaj, nadziejo!

Prowadź nas, nadziejo

W ciemny czas, nadziejo

W mrocznej mgle wyczaruj

Iskrę wiary