Nie pytaj mnie o drogę

Ja jestem nietutejsza

Sama do siebie dojść nie mogę

Tej okolicy nie znam jeszcze



Nie pytaj o godzinę

Ja jestem nietutejsza

Mój czas na zawsze się zatrzymał

W nie napisanym nigdy wierszu



Świat za oknami chmury ludzie

Z dalekich stron przybyłam tu

Z archipelagu złudzeń

Wiatr za oknami w głos się śmieje

Wiatr od przylądka pustych słów

Płonnych nadziei



Nie pytaj mnie co potem

Ja jestem nietutejsza

Mych oczekiwań kruchy okręt

Zatonął w żółtych strugach deszczu

Nie pytaj mnie co robię

Za głuchą ścianą zmierzchu

Dziwię się ludziom drzewom sobie

Z dniem każdym bardziej nietutejsza



Świat za oknami chmury ludzie

Z dalekich stron przybyłam tu

Z archipelagu złudzeń

Wiatr za oknami w głos się śmieje

Wiatr od przylądka pustych słów

Płonnych nadziei





  



Uparcie i skrycie

och życie kocham cię kocham cię

kocham cię nad życie

W każdą pogodę

potrafią dostrzec oczy moje młode

niebezpieczną twą urodę



Kocham cię życie

poznawać pragnę cię pragnę cię

pragnę cię w zachwycie

choć barwy ściemniasz

wierzę w światełko które rozprasza mrok



Wierzę w niezmienność

Nadziei nadziei

W światełko na mierzei

Co drogę wskaże we mgle

Nie zdradzi mnie

Nie opuści mnie



A ja szepnę skrycie

och życie kocham cię kocham cię

kocham cię nad życie

Choć barwy ściemniasz

Choć tej wędrówki mi nie uprzyjemniasz

Choć się marnie odwzajemniasz



Kocham cię życie

Kiedy sen kończy się kończy się 

kończy się o świcie

A ja się rzucam

Z nadzieją nową na budzący się dzień



Chcę spotkać w tym dniu

Człowieka co czuje jak ja

Chcę powierzyć mu

Powierzyć mu swój niepokój

Chcę w jego wzroku

Dojrzeć to światełko które sprawi

Że on powie jak ja- jak ja



Uparcie i skrycie

och życie kocham cię kocham cię

kocham cię nad życie

Jem jabłko winne

I myślę ech ty życie łez mych winne 

Nie zamienię cię na inne



Kocham cię życie

Poznawać pragnę cię pragnę cię

Pragnę cię w zachwycie

I spotkać człowieka

Który tak życie kocha

I tak jak ja

Nadzieję ma...