Przez pole szliśmy ja i ty

Przez trawy przez zielone

Niebieski szalik dałeś mi

Kupiłeś mi pierścionek



Pierścionek szczerozłoty jest

Z jedwabiu modry szalik

A ty gdzieś pojechałeś sam

Zniknąłeś mi w oddali



Pociągiem odjechałeś stąd

Płynąłeś statkiem bystrym

Przy mym okienku stoję wciąż

I czekam na twe listy



Pocztylion mija mnie co dzień

Siwiutki już staruszek

Nie kręci głową nie ma nic

i wciąż się smucić muszę



Przed Bogiem i przed ludźmi

W kąt chowam się chyłkiem cicha

I czuję coś się we mnie rwie 

Coś więdnie i usycha



Przez pole szliśmy ja i ty

Przez trawy przez zielone

Niebieski szalik dałeś mi

Kupiłeś mi pierścionek



Przy mym okienku stoję wciąż

i czekam... na twe listy





  



Nie lubię, nie lubię wracać 

Dumną ręką kołatać do wrót 

To gorsze, niż stała praca 

Taki jednorazowy powrót. 



Lecz jakież połacie powietrza 

Jakie przestrzenie wody 

Przemierzyć będzie mnie trza 

By nie wrócić, jak Odys. 



Nie wrócę na Itakę 

Ocean tnąc na pól 

W przeciwną stronę sztagiem 

Ocean będę pruł. 

O dom rodzinny nie dbam 

Ani o kraju rząd 

Ja jeszcze z roczek, ze dwa 

Popływać chcę pod prąd. 



Raz mi się przyśnił Epikur 

Objął mocno, pokazał palcem 

Hen, w dali spodek konfitur 

I herbatę, i ciastko z zakalcem. 



Sen pachnie spożywczym hurtem 

Brzuchem wstrząsają dreszcze 

Hej, tam ster w lewo, na burtę 

Dobranoc, popływam jeszcze. 



Nie wrócę na Itakę... 



Ktoś może lubi podróże 

Przez żywioły ogniste i mokre 

Lecz ja marynarce służę 

Moją ojczyzną jest okręt. 



Deszcz wymył stempel z paszportu 

Zdjęcie porwały sztormy 

Kto chce, niech wraca do portu 

Ja nie wrócę do normy. 



Nie wrócę na Itakę...