Panna Marianna jest strasznie muzykalna

Wszystko, co słyszy od razu gra, jak z nut 

Jest to, rozumie się, przyjemność kolosalna 

Jak mówią inni, po prostu istny cud.



Panna Mania cudnie gra na mandolinie

Łudi bidi bindia, łudi bidi bindia, łudi bidi bu

I codziennie wszyscy cieszą się w rodzinie

Że córeczka talent ma, co usłyszy wszystko gra

Mandolina, mandolina, mandola.



Kółko muzyczne stworzyła panna Mania 

Dla uprawiania przebojów z Qui Pro Quo 

Rano w niedzielę jest przyjemności wiele 

Kiedy wokoło rozbrzmiewa piosnek sto.



Może to nawet się dziwne wydać komuś 

Ale są ludzie bez zrozumienia gry 

Czterech sąsiadów uciekło przez nią z domu 

Piąty owdowiał, bo taki był już zły.



Panna Mania cudnie gra na mandolinie 

Mandolina, mandolina, mandola.





  



Przez pole szliśmy ja i ty

Przez trawy przez zielone

Niebieski szalik dałeś mi

Kupiłeś mi pierścionek



Pierścionek szczerozłoty jest

Z jedwabiu modry szalik

A ty gdzieś pojechałeś sam

Zniknąłeś mi w oddali



Pociągiem odjechałeś stąd

Płynąłeś statkiem bystrym

Przy mym okienku stoję wciąż

I czekam na twe listy



Pocztylion mija mnie co dzień

Siwiutki już staruszek

Nie kręci głową nie ma nic

i wciąż się smucić muszę



Przed Bogiem i przed ludźmi

W kąt chowam się chyłkiem cicha

I czuję coś się we mnie rwie 

Coś więdnie i usycha



Przez pole szliśmy ja i ty

Przez trawy przez zielone

Niebieski szalik dałeś mi

Kupiłeś mi pierścionek



Przy mym okienku stoję wciąż

i czekam... na twe listy