Pour cet homme, tout en blanc
sur l'autel en deuil, la vierge noire est p?le,
Te Deum, fleur de sang
Et un livre rougissant sur les dalles.
La nuit s'?lance, le fleuve danse
et la mort murmure a c?t?
Quelqu'un crie, puis se tait
L'oiseau de vie s'est envol?.
C'est pour toi que je prie
dans cet appel a l'Amour
J'ai envie de voir l'Univers sans frontieres
J'voudrais casser les serrures
Et lib?rer la raison.
Redonner au futur cette envie d'?vasion,
Ouvrir l'horizon
Faire un pas vers la vie
C'est mon appel a a l'Amour
Pour demain qui voit enfin le jour...
Il es tard, dors un peu
Mon petit b?b?, ce soir, pas d'histoires,
Dans le noir, chante un feu
Tout un peuple fait bruler sa m?moire
Le temps se vange
Dors, mon ange,
Les oiseaux de vie sont au ciel...
Dans le gris le l'?t?
Ils ont ?crit "Liberte".
C'est pour toi que je prie
dans cet appel a l'Amour
J'ai envie de voir l'Univers sans frontieres
J'voudrais casser les serrures
Et lib?rer la raison.
Redonner au futur cette envie d'?vasion,
Ouvrir l'horizon
Faire un pas vers la vie
C'est mon appel a a l'Amour
Pour demain qui voit enfin le jour...
Nie lubię, nie lubię wracać
Dumną ręką kołatać do wrót
To gorsze, niż stała praca
Taki jednorazowy powrót.
Lecz jakież połacie powietrza
Jakie przestrzenie wody
Przemierzyć będzie mnie trza
By nie wrócić, jak Odys.
Nie wrócę na Itakę
Ocean tnąc na pól
W przeciwną stronę sztagiem
Ocean będę pruł.
O dom rodzinny nie dbam
Ani o kraju rząd
Ja jeszcze z roczek, ze dwa
Popływać chcę pod prąd.
Raz mi się przyśnił Epikur
Objął mocno, pokazał palcem
Hen, w dali spodek konfitur
I herbatę, i ciastko z zakalcem.
Sen pachnie spożywczym hurtem
Brzuchem wstrząsają dreszcze
Hej, tam ster w lewo, na burtę
Dobranoc, popływam jeszcze.
Nie wrócę na Itakę...
Ktoś może lubi podróże
Przez żywioły ogniste i mokre
Lecz ja marynarce służę
Moją ojczyzną jest okręt.
Deszcz wymył stempel z paszportu
Zdjęcie porwały sztormy
Kto chce, niech wraca do portu
Ja nie wrócę do normy.
Nie wrócę na Itakę...