Na Krakowskim czy w Nohant

Wszędzie błysk nadziei taki sam

Że wzajemna miłość w nas

Przerwie niekochania czas



Na długich listach ślady łez

A pragnienie to tak silne jest

By fatalna prysła nić

Żeby kochanym być



Czy na wierzby witkach mazowiecki wiatr

O świtaniu dnia swą melodię gra

Czy noc nad Majorką wdziewa czarny płaszcz

Smutek jedną ma twarz



Kiedy ci odmawia świat miłości tej

Ty wciąż bardziej chcesz, bardziej pragniesz jej

Oddałbyś winnice najwspanialszych nut

Za czułości choć łut



Na Krakowskim czy w Nohant

Z tym pytaniem zawsze będziesz sam

Kiedy świata pytasz się 

Czemu kochasz mnie tak źle



W ust kąciku łza i sól

W sercu ciemny niespełnienia ból

I nie cieszy sławy smak

Czemu tak? Dlaczego tak?





Na Krakowskim czy w Nohant

Wszędzie błysk nadziei taki sam

Że wzajemna miłość w nas

Przerwie niekochania czas



W sercu tłucze się jak ptak

Pragnienie silne tak

I wciąż tej miłości, serca wzajemności

Będzie ci do szczęścia brak



Czemu tak? Dlaczego tak? 





  



Nie wierzę piosence

Niebieski z niej ptak 

Nie wrócisz ty prędzej

Nie prędzej i tak

Nadziei nie więcej

Niż trwania jej nut

No i już po piosence

I już po piosence 

Już smutek jak wprzód



Piosenka ptak tęsknota ptak

Jak ciebie dogonić nie wiedzą jak

Więc tylko wzlot w króciutkie sny

Po większy żal gorętsze łzy



Nie wierzę tęsknocie

Już miesiąc już rok

Kłamała mi co dzień

Że słyszę twój krok

Nie wierzę tęsknocie

Niebieski z niej ptak

Bo gdy zechcesz mój złoty

Bez mojej tęsknoty

Powrócisz i tak



Na krzaku róż już pierwszy szron

Dziś kogoś goniłam nie to nie on

Nie to nie on to znów nie dziś

A przecież mógł naprawdę przyjść



Uwierzę piosence

Uwierzę i tak

Gdy wezmę twe ręce

I spytam no jak

Nie później nie prędzej

Uwierzę i tak 

Bo gdy zechcesz mój złoty

Bez mojej tęsknoty 

Powrócisz i tak